Petra Somlai: Hongaarse glorie

Dit programma brengt twee sleutelwerken uit de Weense klassieke en vroegromantische traditie samen, geplaatst binnen hun concrete historische context in Centraal-Europa.

Het Adagio “Sitio – I am thirsty” uit Die sieben letzten Worte unseres Erlösers am Kreuze van Franz Joseph Haydn ontstond in 1786 als onderdeel van een orkestcyclus, en werd later door Haydn zelf bewerkt voor klavier. Tijdens deze periode stond Haydn in dienst van de familie Esterházy, met residenties op het huidige Oostenrijkse en Hongaarse grondgebied. Die omgeving vormde een belangrijk cultureel kruispunt, waarin Haydns muziek tot volle rijping kwam. In dit langzame deel toont zich een geconcentreerde en beheerste schrijfstijl, gedragen door een heldere muzikale lijn.

De Sonate in Bes groot, D. 960 van Franz Schubert werd gecomponeerd in 1828, in de laatste maanden van zijn leven. Schubert verbleef eerder meerdere zomers op het Hongaarse landgoed van de familie Esterházy in Zseliz, waar hij als muziekleraar werkzaam was. Deze verblijven brachten hem in contact met een andere muzikale omgeving dan die van Wenen, en verruimden zijn horizon.

Zo verbindt dit programma twee componisten die elk op hun manier deel uitmaken van eenzelfde Centraal-Europese culturele ruimte, waarin Wenen en Hongarije historisch nauw met elkaar verweven zijn.